vrijdag 28 november 2014

Sintermama had haar werk dit jaar

Dochterlief is dol op koken. Zowel hierthuis als bij oma en opa thuis wordt er duchtig op los gekookt, dus ja, het is eigenlijk niet verwonderlijk.

Het stond dan ook vrij snel vast dat de goedheilig man een keukentje door de schoorsteen zou droppen dit jaar. Alleen bleken de meeste speelgoedkeukentjes niet erg compact te zijn, en vermits we nog steeds duchtig aan het verbouwen zijn, betekende dat dan dat we noodgedwongen onze zetel zouden moeten buitengooien om het keukentje binnen te krijgen in de living, en dat de wederhelft en ik ons voortaan in de speelgoedkeuken zouden moeten nestelen om TV te kijken. Tijd voor plan B...

Bij Ikea zag ik het Ikea Duktig speelgoedkeukentje. Compact, stevig, en van hout, dus duurzamer dan al die Chinese plastieken brol. Maar eerlijk is eerlijk: ook wel oersaai en spuuglelijk. Tot ik op Pinterest ineens wat Ikea-hacks van de Ikea Duktig zag passeren. Eureka, een Ikea Duktig hack it would be.

Het werden ettelijke eenzame avondjes op handen en knieën in de garage. Er werd gelakt, en gelakt, en gelakt, en nadien ook nog gemonteerd, geplakt, en mijn naaimachine mocht ook nog even in gang schieten voor de accessoires. Online vond ik ook nog een houten speelgoedkoelkastje bij de Hema, want een keuken zonder koelkast, dat kan toch niet he?

Al zeg ik het zelf, het resultaat mag er wezen: mijn kleine kabouter Kook kan binnenkort kokerellen in haar eigen retrokeukentje, veel fijner toch, dan zo'n cleane witte Ikea Duktig keuken?
 
 
De handvaatjes en de "knopjes" voor de oven komen ook allemaal van bij Ikea, uit de gewone keukencollectie (Ikea Lindsal serie), net als het kookgerei overigens. Aan de zijkant monteerde ik ook nog een kapstokje, zodat ze haar schort netjes kan weghangen als ze klaar is met koken.
 

De achterwand van het keukentje is normaal open. Ik maakte hem dicht (om te vermijden dat we het keukentje 25x per dag moeten verschuiven om alles wat er achter valt weer tevoorschijn te toveren...) en zorgde voor een leuk behangpapiertje. Het "behang" is eigenlijk plakfolie die ik bij Kitsch Kitchen bestelde. Ook de keukenkastjes naast de microgolfoven bovenaan werden behangen met dezelfde appeltjesplakfolie. Ik installeerde ook een led-lampje boven haar werkblad, dat ze zelf aan en uit kan doen.

En uiteraard mocht de ijskast niet ontbreken (ook al om alle keukentoebehoren in kwijt te geraken, want het keukentje zelf heeft nogal beperkte bergruimte). Wellicht is dit de eerste en enige betaalbare SMEG die u ooit zal tegenkomen.

Uiteraard mochten een bijpassend schortje en bijpassende ovenwant ook niet ontbreken. Het schortje is verstelbaar in de hals, zodat het kan meegroeien mijn de kleine keukenprinses. Het kanten boordje is een schat uit de collectie van mijn oma.

Stof: Tender Tulips (Soft Cactus)
 
 
Wilt u uw eigen Ikea Duktig ook onder handen nemen en uw eigen Ikea Duktig hack maken? Enkele tips:
 
* Besteed voldoende tijd aan het grondig afschuren en ontvetten van de delen die u wilt gaan schilderen én gebruik een primer voor uw echt gaat lakken. Akkoord, veel werk, maar de oppervlakken zijn erg glad, en zonder schuren/ontvetten/primen is de kans reëel dat uw lak er gewoon weer af komt.
* Ik lakte de keuken volledig met de hand, zonder spuitbussen (wegens meestal niet erg verantwoord met een baby in de buik). Dat gaat prima, maar voor de hoekjes/kantjes is het wat prutswerk. Ik had uiteindelijk 2 lagen primer en 3 lagen lak (Levis Ambiance) nodig om alles mooi egaal te krijgen. Misschien gaat dat met een spuitbus sneller/met minder lagen.
* Laat de verf tussen 2 laklagen door goed drogen en uitharden! Te snel overschilderen geeft echt geen mooi resultaat. Geduld, geduld... Maak het uzelf alvast makkelijk in uw garage :)
* De handvaten uit de echte Ikea-keukenseries passen prima op de Ikea Duktig speelgoedkeuken. Je kan dus zonder problemen handvaten vervangen. Meet zeker goed na dat de afmetingen overeen komen als u handvaten gaat vervangen, want de gaten voor de handvaten zijn voorgeboord in de panelen.
 
Ik kan haast niet wachten om haar snuitje te zien op 6 december! Ik hoop vooral dat ze nu niet beslist van aan de vensterbank te blijven verderkoken, want dat is haar huidige imaginaire kookfornuis.


dinsdag 25 november 2014

Beverrokje

Ik word 2, en ik zeg "neen", het is een gekend fenomeen dezer dagen. Idem voor de peuterpettigheid en woede-uitbarstingen die uit het niks lijken te komen (op minder dan een minuut tijd kan het humeur omslaan van megavrolijk naar megaongelukkig of megaboos).

Bovenstaande is ook zowat de rode draad in deze blogpost.

Ik werd spontaan verliefd op het beverstofje dat ik bij Babarum zag, en zag er meteen een stolpplooirokje in voor Fien. En zo geschiedde.

Het rokje op de foto krijgen (zonder peuter erin) bleek nog de makkelijkste opgave, dat lag immers stil, op de plek waar ik het wilde, zonder telkens hardnekkig uit beeld te verdwijnen, of ineens veel te dicht bij de lens te zijn.


Met peuter erin bleek dat minder evident. De catwalk van dienst: de Gamma, waar we in de rapte nog wat (goedkope) tegels gingen halen om de berging van vloer te voorzien. En driewerf hoera, daar waren schuifdeuren uitgestald, pret gegarandeerd voor Fien!

"Kom Fien, we gaan foto's maken!"

Waar is Fientje? Daaaaaar is Fientje!
 
"Boe, mama!"
 
 
Peuterlogica en misschien ook wel een beetje dril van moederlief: (kast)deuren moeten toe! (achteraan in de tailleband voorzag ik een verstelbare elastiek, zodat het rokje mooi aansluit aan haar poepje en nog wat kan meegroeien)


En toen zag ik het aankomen. Ik sprak de vervloekte woorden: "Kom, Fien, we gaan naar huis." uit, terwijl hare Fienigheid nog lang niet aan naar huis gaan dacht, en nog ijverig verstoppertje aan't spelen was in de kast. Het resultaat liet niet lang op zich wachten: draaaaaaaaaaaaamaaaaaaaaaa! Wel lief dat ze zo ineens wilt laten zien dat mama haar beverrokje netjes voerde :)


Peuters, you gotta love them.

woensdag 12 november 2014

Winterproof en assorti

Ik ben kieskeurig als het op jassen aan komt. Een mooie jas, dat kan een sombere winterdag toch weer een beetje zonniger maken.

In april voorzag ik de dochter al van een lente-jasje.



Achteraf gezien heeft ze het maar heel weinig gedragen, aangezien het weer in mei ineens supermooi werd, en het geen jassenweer meer was. En toen ik het dan weer uit de kast wilde halen om de augustus-kilte op te vangen, bleek dat dochterlief tussen mei en augustus een fameuze groeischeut gehad had, en was mijn mooie jasje ineens aan de krappe kant. Zo gaat dat, met onze onvoorspelbare Belgische zomers.

Het patroonje was een Burda 9501, het korte model, maar dan wel met wat frulletjes minder (geen gespen op de mouw, een paspel achteraan in plaats van een knopenpadje). Heel fijn om te maken, en een ideaal model voor wie van netjes afwerken houdt. De handleiding is waardeloos en stelt voor om zowat de hele jas met de hand te voeren. Voor dames die dan net als ik spontaan boebelen krijgen, bij de gedachte een voering volledig met de hand vast te naaien, wil ik mijn spontane aha-erlebnis delen: de bagged lining techniek. Een handleiding om je jasje volledig machinaal te voeren, met een resultaat dat véél properder is dan wanneer je het met de hand doet (of alleszins: veel properder dan wanneer ik het met de hand doe, maar dat kan ook aan mijn handnaaikunsten liggen) Eentje voor mijn aha-erlebnissen-lijst!

Het patroontje beviel zo goed dat ik het recycleerde voor Fien's winterjas, een maatje groter wel te verstaan, en dit maal de langere versie (al maakte ik ze wel iets korter, omdat ze achter echt tot aan haar knietjes kwam, niet fijn voor een peuter)


 
 
In plaats van voor echte opgestike zakken ging ik voor namaak-zakjes afgewerkt met een paspeltje. Datzelfde paspeltje komt ook terug op de rug. Dit maal stikte ik de stolpplooi wat in, zodat het jasje minder "pofferig" zou staan, want dat vond ik wel een nadeel bij mijn lente-versie.
 
De buitenkant van het jasje is een zalig zachte wolmengeling, die gewoon in de machine kan. Ze kostte zowat een rib, maar is zijn geld absoluut waard: het was gelijk niks, en komt zonder 1 rimpeltje uit de machine.
 
Ik ben echter ook een voerings/afwerkingsfreak, dus ik wilde een mooi voeringske vanbinnen. Mijn oog viel op die retrostofje, gewoon synthetisch, kwestie van geen gewring te hebben bij het aan-/uitdoen van het jasje. Om het jasje warm genoeg te maken voor de winter, voorzag ik het ook volledig van een tussenvoering. Bijkomend voordeel is dat het jasje daardoor ook mooier valt.


Zeg nu zelf, zo'n schoon voeringske dan komt piepen, dat maakt het toch af he.


Het restje van de voeringstof gebruikte ik ook nog om een bijpassend sjaaltje te maken, zie eerste foto. De sjaal is "peuter-proof": het is een cirkelsjaaltje maar met drukknopen achteraan. Ze kan hem dus niet zelf vaster trekken, en mocht ze ergens achter blijven haken, dan springt hij gewoon los. Peuters en sjaals, het blijft een riskante combinatie vind ik.

Mijn model poseerde nonchalant om haar catwalk, de zaterdagmarkt in Lummen. Onze pistoletjes waren wel wat klammig tegen dat ze op tafel kwamen :)


En uiteraard moest ze even poseren met haar grote vriend, de braadkip, die ze tot groot jolijt van de marktkramers en de vaste markbezoekers steevast gaat aaien alsof haar leven ervan af hangt. Hoezo, dat kind wordt groot met beestjes in huis? :)






Soms heeft een mens al eens een pauzeke nodig

Soms heeft een mens al eens een pauzeke nodig...

Na de overname van de webshop, waardoor ik een nieuwe blogstart moest nemen, ontbrak de goesting mij eerlijk gezegd wat om verder te bloggen. Het was heel jammer dat mijn oude blogberichten niet mee overgezet konden worden, het was een stukje van mijn creatieve ei dat mee verdween, maar er was niks aan te doen. In elk geval: mijn handleidingen heb ik wel "gered" van het migratie-spook, die vindt u nog steeds hier.

Een paar weken geleden begon het weer te kriebelen om toch weer te gaan bloggen.

Rustiger is het er hier alleszins niet op geworden. Fien is intussen een flinke peuter van bijna 2, die volledig verliefd "Mama, wauauauauauauw!" kan zeggen als ik haar een nieuwe creatie wil laten passen :) Zonder twijfel mijn allerdankbaarste publiek, LOL.


Ook onze beestenbende is nog steeds present. Fien is intussen een ijverig boerinnetje geworden, dat dol is op mee de geiten/kippen/varkens te gaan voeren en die taak héél serieus neemt.




Verbouwen, dat doen wij ook nog steeds ijverig. Intussen hebben we een badkamer, een échte badkamer zowaar! Mijn velletje heeft het geweten, dat we weer een bad hebben, want niks is toch zo heerlijk als met een goed boek heerlijk in een heet bad liggen dobberen?

Dat we verder verbouwen is deels ook wel wat noodzaak, want we hadden slechts 2 slaapkamers. Nuja, Fien haar slaapkamer is eigenlijk alleen te herkennen als slaapkamer door het feit dat er een babybedje staat, want door de grote verbouwwoede staat de kamer eigenlijk nog steeds vol met spullen die er eigenlijk niet thuis horen, maar waar momenteel geen andere plek voor is. 2 slaapkamers zou prima zijn, voor ons en een peuter, ware het niet dat er opnieuw een Fiep in mijn buik groeit, een Fiep die zich over 3 maand al komt aanmelden. Er is dus nog werk aan de winkel, om nog "rappekes" een kamer extra hier in huis te hebben.

Tussen al de kinder/beesten/verbouw/werkwaanzin door, is mijn naaimachine nog altijd het nest voor mijn creatieve ei. En een Fientje heeft nooit handgemaakte kleertjes te veel, toch?

Hopelijk passeert u hier weer talrijk, op mijn nieuwe blogadres. Ik haal alvast wat werk van de afgelopen maanden uit de kast, terwijl ik wacht op de postbode die mijn goudkleurig paspeltje om mijn nieuwste project af te werken in de bus komt steken.

zaterdag 27 juli 2013

Ellie, Heather en Arthur

Na de vorige radiostilte, volgde... opnieuw een radiostilte :)

De zin om te naaien was groot, er rolde vanalles vanonder mijn machine, maar de zin om te bloggen ontbrak volledig.

Afgelopen maandag ging Fien voor het eerst naar de onthaalmoeder, en ging ik ook weer aan het werk, na 6 maanden thuis te zijn geweest. Eerlijk? Het deed deugd, van weer te gaan werken. Hoe lief en schattig Fien ook is, ik had echt weer nood aan wat uitdaging in mijn leven, uitdaging die groter is dan eten geven en pampers verversen.

Ik zette haar wel met een klein hartje af, die eerste maandagochtend. Zou ze wel willen slapen bij de onthaalmoeder? Ze zal toch geen hele dag wenen? Wat als ze haar patatjes daar niet lust?

6 maand is ze intussen. Iets meer dan 6 maand geleden zaten we ongeduldig te wachten, omdat Fien die toen nog Fiep was zo op zich liet wachten. Anderzijds was het ook maar best, dat ze nog op zich liet wachten, want week 39 van mijn zwangerschap spendeerde ik grotendeels zonder elektriciteit, en dus ook zonder verwarming. Ik weet niet of u het zich nog herinnert, maar eind januari vroor het dat het kraakte, en er lag een aardig pakje sneeuw. Verbouwen als je hoogzwanger bent, ik raad het iedereen aan. Ahum.

Na wat gepleit kon er uiteindelijk gezorgd worden voor 1 stopcontact dat bleef werken. Dat stopcontact gebruikte ik dan afwisselend om mijn elektrisch vuurtje en mijn naaimachine in te steken, LOL. Een lamp kon er niet meer bij, dus was het "candle light sewing".

(Als u spontaan medelijden met mij krijgt: niet doen. Alles kon namelijk nog erger. Toen ik met mijn kersverse baby van 4 dagen oud uit het ziekenhuis kwam, zei ik na de eerste nacht thuis nog tegen mijn wederhelft dat ik het toch maar frisjes vond in huis. Dat kon kloppen ook, want onze prehistorische verwarmingsketel had het begeven, enkele dagen voor hij vervangen zou worden ... Lang leve het elektrisch vuurtje en het dikke donsdeken waaronder Fien en ik kampeerden, tot een vriendelijke chauffagist ons wilde komen depanneren)

Goed, terug naar candle light sewing.

Ik had nood aan projectjes die niet té veel tijd kosten. Ooit, toen ik nog op rakketak.blogspot.com blogde, had ik eens een stel platypussen gemaakt als geboortecadeautje, met een gratis patroon. De ontwerper van het patroon bleek een supertoffe webshop met knuffelpatronen te hebben.

Ik bestelde mij een aantal patroontjes, en begon vriendjes te maken om onze doopsuiker wat op te vrolijken.

Ellie de olifant


Heather de hippo


Arthur het aardvarken


Als u op zoek zou zijn naar een origineel geboortecadeau, ze zijn dus echt wel een aanrader, de knuffelpatronen van FunkyFriendsFactory. Goedkoop zijn ze niet, maar ze zijn hun geld absoluut waard.

Ellie, Heather en Arthur vielen gigantisch in de smaak, zwangere vriendinnen bestelden alvast hun knuffel naar keuze, als zelfgemaakt geboortecadeautje. Subtiel zijn ze wel, die vriendinnen van mij, LOL. Nu alleen nog wachten op hun baby's.

donderdag 25 april 2013

Opnieuw hallo, na een lange radiostilte!

Ja, het is wel eventjes stilletjes geweest hier.

Misschien volgde u mij al, op rakketak.blogspot.com.

Zoals u dan misschien ook gelezen hebt, werd de RAKKETAK stoffenwebshop recent overgenomen door Joke, ik ben er zeker van dat Joke dat geweldig gaat doen, en dat we binnenkort weer prachtige stofjes kunnen vinden op www.rakketak.be

Maar doordat ik niet langer iets te maken heb met de RAKKETAK stoffenwebshop, was het maar wat vreemd dat de RAKKETAK blog dan wel zou blijven bestaan, los van de webshop. Dus besloot ik mijn blog af te sluiten, en te starten met een "schone lei", aangezien wij nu ook een beetje een nieuwe start gemaakt hebben.

Volgers van het eerste uur zullen ook nog wel gelezen hebben dat ik in blijde verwachting was van "Fiep", mijn eerste kindje.

Op 30 januari 2013, enkele dagen na de uitgerekende datum, toen we er stilaan van overtuigd geraakten dat ze er nooooooit nog zou uitkomen, werd Fien geboren, in sneltreinvaart. Amper 2,5u nadat we in het ziekenhuis aankwamen had ik haar in mijn armen. Het begin van een nieuw tijdperk...


Jammer genoeg kon ik niet al mijn oudere blogberichten behouden bij het starten van een nieuwe blog. De handleidingen die ik maakte heb ik wel gekopieerd, en vindt u ook hier terug. En verder beginnen we weer helemaal van voor af aan.

Een nieuwe start kan verfrissend zijn :)

Cosmo bag - SEW ALONG - deel 4

Het laatste loodje! Straks hangt er een schitterende Cosmo bag aan uw arm te prijken, hoera voor uzelf!

We beginnen met het knooplusje. Vouw het reepje stof dat je uitgeknipt hebt om dit lusje mee te maken in de lengte middendoor. Strijk de vouw in de stof. Plooi opnieuw open, en vouw de lange zijden tot tegen de middenvouw die u net maakte. Strijk opnieuw.


Vouw 2 maal dubbel (tot tegen de middenvouw, en vervolgens in de middenvouw) en stik beide lange zijden kort op de rand door. Vouw de knooplus dubbel, en vouw onderaan een driehoek. U moet ervoor zorgen dat beide "benen" van uw knooplus even lang zijn. Stik het driehoekje onderaan vast aan de beentjes van de knooplus.


Bevestig de knooplus aan de buitenkant van uw tas. Het maakt niet uit welke zijde u net kiest, ze zijn toch identiek. Leg de knooplus in het midden van de band, met het driehoekje van de knooplus naar de onderkant van uw tas gericht. Speld vast. Stik de knooplus vast aan de buitenkant van uw tas in de naadwaarde van de band. Let op dat u bij het vaststikken in de naadwaarde niet per ongeluk ook door andere panden van de buitenkant van uw tas stikt.


Steek nu de buitenkant van uw tas in de voering van uw tas. De goede kanten zitten tegen elkaar.


Speld de buitenzijden van de tas en de voering aan elkaar vast. Dit zijn de kanten waar u géén knipjes in gegeven hebt.


Het mooiste resultaat krijgt u als u ervoor zorgt dat de naden van de voering en de naden van de buitenkant van uw tas mooi op elkaar uitkomen. Zorg dus dat de zijnaden en de naden waar de hengsels aan elkaar gezet zijn netjes op elkaar gespeld zijn.


Stik vast met 1cm naadwaarde. Knip vervolgens driehoekjes uit de naadwaarde, en keer de tas, zodat de goede kant van de buitenkant van de tas naar buiten komt te zitten. Steek de voering in de tas. Dat gaat er dan zo uitzien:


En toen ... vergat ik een foto te maken van de volgende stap. Mea culpa.

Het enige wat nu nog moet gebeuren, is de binnenkanten van de hengsels aan mekaar vastmaken. U heeft daar heel vlijtig allemaal driehoekjes uitgeknipt, en vervolgens de naadwaarden naar binnen gestreken. Goed, speld de omgevouwen randen nu op elkaar vast. Zorg ervoor dat de naadwaarde netjes naar binnen zit, zodat u geen uitstekende driehoekjes meer ziet. Let ook goed op bij de knooplus: zorg dat het stiksel waarmee je de knooplus op de buitenstof vastzette netjes verborgen zit in de naadwaarde, én vergeet ook niet van ervoor te zorgen dat de knooplus aan de buitekant zit (stik ze dus niet per ongeluk mee vast in de ruimte tussen de buitenkant en de voeringstof.

Gebruik véél speldjes. Bij mij was dat een heel gepruts, want het "hulpstiksel" dat ik maakte voor ik de driehoekjes uitknipte kwam de hele tijd piepen. Als u ook dat probleem hebt, negeer dat hulpstiksel dan gewoon, en speld gewoon op elkaar vast, ookal ziet u nog een stukje hulpstiksel dat komt piepen. Stik nu de hengsels aan de buitenkant vast aan de hengsels van de voering. Stik kort op de rand. Ik stikte op de hengsels die aan de buitenkant van de tas zitten. Stik traag, en zorg ervoor dat u de naadwaarden die u naar binnen plooide mee "vangt" in uw stiksel. Herhaal deze stap voor beide binnenkanten van de hengsels.

Strijk vervolgens de hengsels van uw tas mooi plat, en stik ook aan de buitenzijden van de hengsels (en aan de zijkanten van uw tas) kort op de rand door.

Het enige wat u nu nog moet doen, is uw gestoffeerd knoopje vastmaken aan uw tas.

Om het knoopje te stofferen, knipt u een cirkel uit de stof die u wilt gebruiken (geen paasei, zoals ik deed). Knip de cirkel wat groter dan het knoopje.


Trek een rijgdraadje langs de randen van de cirkel, de doorsnede van de cirkel die gevormd wordt door het rijgdraadje moet groter zijn dan die van het stoffeerknoopje.


Leg de bolle zijde van het stoffeerknoopje op de slechte kant van de stof, in het midden van de cirkel.


Trek het rijgdraadje aan, de stof frommelt nu samen. De stof moet strak over de bolle zijde van het stoffeerknoopje zitten. Als dat zo is, kan u de platte kant van het stoffeerknoopje op de bolle zijde duwen. Let op, u krijg dat daarna niet meer los, u moet dus zeker zijn dat alles goed strak zit.


Voila, uw knoopje is gestoffeerd. Naai het vast op de voorkant van uw tas (check even tot waar uw knooplus net komt).

Proficiat, uw Cosmo bag is helemaal af! Applaus voor uzelf!

Ik ben natuurlijk heel benieuwd hoe uw Cosmo Bag eruit ziet! Als u mij een fotootje van uw tas doormailt (info (at) rakketak punt be, maar dan zonder spaties, en met een echte @ en . ), dan voeg ik hem hieronder toe, samen met een linkje naar uw blog (indien van toepassing).

Cosmo bags die gemaakt werden met behulp van deze sew along:





 
Door @Yane



Cosmo bag - SEW ALONG - deel 3

Hopelijk bent u bekomen van gisteren, vandaag gaat het een pak vlotter gaan! U krijgt zo stilletjes aan een idee van hoe uw Cosmo bag er zal gaan uitzien. Vandaag maken we de voering, wat trouwens bijna identiek op dezelfde manier moet gebeuren als de buitenkant van de tas. Ik ga dus alleen de nieuwe dingen toelichten, voor de rest verwijs ik u opnieuw door naar de sew along van gisteren.

We starten vandaag met de binnenzakken. Neem 2 binnenzakpanden, leg ze met de goede kanten op elkaar. Speld de platte kanten op elkaar met 1cm naadwaarde en stik vast. Knip vervolgens driehoekjes uit de naadwaarde, vouw de slechte kanten naar elkaar, en stik kort op de rand door.


Leg de binnenzak op het voeringpaneel. Stik vervolgens door op 0,5cm van de stofrand, zodat u de binnenzak op het voeringpaneel bevestigt.


Om de binnenzak in 2 afzonderlijke compartimenten te verdelen, moet u hem in het midden doorstikken. Een tijdje geleden zag ik bij Eloleo een goede tip om zonder lijntjes te trekken toch mooi recht te stikken, ik deel hem hier even met u.

Neem een stukje doorschijnende plakband. Zorg er wel voor dat de lijm geen oplosmiddelen bevat die de kleuren van je stof kunnen aantasten. Meet na, en plak de plakband exact in het midden van de binnenzak. Stik nu rakelings langs de plakband. Et voila, een mooie rechte lijn!


En de rest wordt dan eigenlijk een herhaling van wat we gisteren deden. Ik verwijs dan ook naar de gedetailleerde handleiding die ik gisteren postte.

De voering van uw tas heeft geen band. Die stap valt dus weg. U kan de hengsels meteen aan het voeringpaneel bevestigen.



Stik de bovenkanten van de hengsels aan elkaar vast met 1cm naadwaarde. Knip opnieuw driehoekjes uit de naadwaarde aan de binnenkant van het handvat.

Herhaal al bovenstaande stappen met het andere voeringpaneel.

Neem de zijpanelen. Dit keer moet u er geen zijzakjes op bevestigen, u kan ze rechtstreeks op de voeringpanelen vastmaken zoals gisteren uitgelegd werd. Denk er weer aan van 1cm van de onderrand te stoppen met stikken, anders krijgt u het bodempaneel er niet meer ingezet.

Als de zijpanelen aan beide voeringspanelen bevestigd zijn, kan u het bodempaneel vastmaken.

De voering van uw tas ziet er nu zo uit, net hetzelfde als de buitenkant eigenlijk.


Voila, we zijn er bijna! Morgen gaan we de voering aan de buitenkant van de tas vastmaken, en dan is uw Cosmo bag helemaal af!

Tot morgen!

Cosmo bag - SEW ALONG - deel 2

Ok, gisteren heeft u geknipt en gestreken dat het geen naam heeft, u heeft wellicht ook goed gevloekt, omdat er geen einde aan leek te komen, maar vandaag is het tijd voor het leukere werk! Aan het einde van dit deel van de sew along staat de buitenkant van uw tas in elkaar, hoezee, hoera! En als u dit gedaan heeft, is het morgen in deel 3 piece of cake, ik beloof het u!

Goed, we beginnen met de plooitjes in het voorpand. Het achterpand ziet er exact hetzelfde uit, dus alles wat u met het ene pand doet, herhaalt u gewoon met het andere pand.

Als het goed is, heeft u gisteren de merktekens waar de plooitjes moeten komen overgenomen op uw patroon. Misschien tekende u ze erop, misschien maakte u een klein knipje in de naadwaarde, het maakt niet uit, zolang u maar ziet waar ze moeten komen. Om het iets zichtbaarder te maken op de foto's, stak ik een speldje aan elk merkteken.

Mocht u nog geen knipje in de naadwaarde gegeven hebben in het midden van uw patroondeel, doe dat dan nu. Later wordt u wel duidelijk waarom dat handig is. Let op, een KLEIN knipje, knip niet verder dan de naadwaarde breed is.


Leg het pand met de goede kant naar boven. Het mooiste resultaat krijgt u als alle plooitjes in dezelfde richting liggen. Wij gaan werken van link naar recht. Vouw de stof zo dat het eerste merkteken exact op het 2e merkteken komt te liggen, de goede kanten van de stof liggen tegen elkaar.


Speld vast. Als u de stof weer openvouwt ziet u dit aan de goede kant:


Vouw de stof weer dicht. Stik nu vanaf de rand van de stof 1,5cm op de vouwlijn, zodat u de plooi fixeert.


De 3 andere plooien maakt u op net dezelfde manier. Blijf nog steeds van links naar rechts werken.

Als u alle plooien vastgestikt heeft, krijgt u 4 "bulten" aan de achterkant van de stof. Duw elke bult nu plat, waarbij u de stof van de bult zo verdeelt dat er links en rechts van het stiksel dat u maakte om de plooi te fixeren even veel stof zit. Als dat Chinees is, kijk dan naar onderstaande foto.


Speld de platgedrukte plooien vast met 1 speldje langs elke kant, en herlaal hetzelfde voor alle 3 de plooien. Als u dat gedaan hebt, ziet de achterkant van uw stof er zo uit:


Stik de platgedrukte plooien nu vast in de naadwaarde (zie rode stippellijn op de foto).

Voila, meer moet er met dat voorpand niet meer gebeuren. Dan gaan we nu de band aan het pand bevestigen. De band is dat kleine, halvemaanvormige stukje dat u uit de stof van de hengels geknipt hebt. Vouw de band dubbel, en geef ook daar in de naadwaarde een klein knipje om het midden aan te duiden.

Leg de band op het voorpand, de goede kanten op elkaar, en zorg daarbij dat het knipje dat het midden van het voorpand aangeeft exact overeenkomt met het knipje dat het midden van de band aangeeft. Speld vast.


Om de band aan het voorpand vast te maken, moet de bovenrand van het voorpand aan de onderkant van de band bevestigd worden. Dat lijkt in eerste instantie een onmogelijk opdracht, en dat wringt langs alle kanten. Geen paniek, dat is normaal. Gebruik véél speldjes om alles zo nauwkeurig mogelijk op elkaar te houden, want doordat het zo wringt, zal het slecht blijven liggen bij het stikken.


Stik de band op het voorpand, en voorzie daarbij 1cm naadwaarde. Stik traag, zo blijft alles beter op zijn plek. Wanneer u de 2 delen aan elkaar geknipt heeft, knipt u ongeveer om 2cm een klein driehoekje uit de naadwaarde. Op die manier gaat de spanning wat van het stiksel af, en kan u de band makkelijker plooien. Let op, knip niet in het stiksel, blijf daar ongeveer 2mm vandaan met uw schaar! Plooi de panden open, en strijk de band en de naadwaarde naar boven. Stik dan aan de goede kant van de stof kort op de rand door, zodat u de naadwaarde mee "vangt" in dat stiksel.


Ok, die zit vast, dan is het nu tijd om de hengsels er nog aan vast te maken. De werkwijze is eigenlijk exact hetzelfde als die voor de band. Vouw het voorpand mét de band erop dubbel, en geef een knipje om het midden aan te duiden. Doe dit aan beide kanten. Neem een linker- en een rechterhengels, vouw deze ook dubbel, en geef onderaan een knipje om het midden aan te duiden.

Leg het rechterhengsel op de rechterzijde van het voorpand, goede kanten naar elkaar, en zorg daarbij dat het knipje dat het midden van de rechterbovenzijde van het voorpand aangeeft exact overeenkomt met het knipje dat het midden van het rechterhengsel aangeeft. Speld vast.


Speld beide patroondelen op elkaar vast zoals u dat voor de band ook gedaan heeft. Dat gaat weer onmogelijk lijken en wringen langs alle kanten. Gebruik opnieuw véél speldjes.


Stik het rechterhengsel op de rechterbovenzijde van het voorpand, en voorzie daarbij 1cm naadwaarde. Stik traag, zo blijft alles beter op zijn plek. Wanneer u de 2 delen aan elkaar gestikt heeft, knipt u ongeveer om 2cm een klein driehoekje uit de naadwaarde, net zoals u bij de band gedaan heeft. Op die manier gaat de spanning wat van het stiksel af, en kan u het hengsel makkelijker plooien. Let op, blijf weer ongeveer 2mm van het stiksel vandaan met uw schaar! Plooi open, en strijk het hengsel en de naadwaarde naar boven. Stik dan aan de goede kant van de stof kort op de rand door, zodat u de naadwaarde mee "vangt" in dat stiksel.


Herhaal hetzelfde voor het linkerhengsel. Wanneer u dat eraan bevestigd heeft, zou het er zo moeten uitzien:


Dat begint erop te lijken, toch?

Vouw het pand dubbel, zodat beide hengsels bovenaan exact op elkaar liggen. De goede kanten liggen tegen elkaar. Speld de uiteinden van de hengsels aan elkaar vast met 1cm naadwaarde en stik vast. De hengsels zijn nu gesloten.


Vervolgens doorstikt u de binnenkant van de hengsels (de "cirkel" dus die u maakte) op 1cm, en knipt u opnieuw driehoekjes uit de naadwaarde die u creëerde. Zorg dat u het stiksel niet raakt.


Strijk vervolgens de naadwaarde om naar de slechte kant van de stof.

Het 2e voorpand (het achterpand dus :) ) maakt u op exact dezelfde manier. Zodra u beide panden afgewerkt heb, kunnen we de zijkanten eraan gaan bevestigen.

Maar voor we dat gaan doen, moeten we eerst de zijzakjes op de zijpanden bevestigen.

Neem het pand voor het zijzakje in de buitenstof en de voering voor het zijzakje dat u knipte in de stof waarin u de hengsels maakte. U zal zien dat deze panden geen rechthoeken zijn, maar trapziums, en dat het voeringpand langer is dan het pand in de buitenstof. Leg de panden op elkaar, met de goede kanten naar elkaar toe, en speld ze op elkaar vast aan de kortste zijde. Stik door met 1cm naadwaarde.


Vouw open, strijk de naadwaarde open. Vervolgens plooit u de reep stof zo dubbel dat beide uiteinden exact op elkaar passen, de slechte kanten liggen nu op elkaar. Bovenaan komt er dan een klein stukje van de voering boven de buitenstof piepen.


Leg nu het zijzakje op het zijpand, de voeringkant van het zakje op de goede kant van het zijpand. Zorg dat de onderkant van het zijzakje exact overeenkomt met de onderkant van het zijpand. Stik het zijzakje kort bij de rand vast op het zijpand (dat mag met een grote steeklengte, het doel is alleen het even op elkaar vast te zetten)


Goed, dan gaan we nu de zijpanden aan het voorpand bevestigen.

Leg de zijpanden met de goede kanten naar beneden op het voorpand. Speld de zijpanden vast aan de zijkanten van het voorpand. U gaat zien, ook dat gaat weer een beetje wringen. Stik door met 1cm naadwaarde, en stop op ongeveer 1cm van de onderkant. Straks zal u duidelijk worden waarom dat nodig is. Het stiksel dat u maakte om het zijzakje vast te maken op het zijpand zit in de naadwaarde.


Herhaal hetzelfde om het achterpand aan de zijpanden vast te maken. Als u deze stap heeft uitgevoerd, ziet uw tas er zo uit:


Knip weer driehoekjes uit de zijnaden, zoals u het bij de band en de hengsels deed.

Het laatste dat we vandaag dan nog moeten doen, is de bodem aan de tas bevestigen. Neem het bodempaneel, en speld het met een lange zijde vast aan een lange onderzijde van de tas. U hebt gisteren uw bodempaneel ruimer geknipt dan voorgeschreven in het boek, normaal gezien is het dus een beetje langer dan de lengte van de onderzijde van de tas. Zorg dat er aan weerszijden evenveel naadwaarde overblijft.

Als u aan de hoeken komt, wordt het u waarschijnlijk wel duidelijk waarom u 1cm voor het einde moest stoppen met de zijnaad. Speld het bodempaneel ALLEEN vast aan de lange buitenzijde, u kan uw zijpaneel in het hoekje "wegflappen", gezien dat niet vastgestikt werd.


Nu is het belangrijk van nauwkeurig te stikken. U moet ervoor zorgen dat u rakelings langs het weggeflapte stukje zijpand begint te stikken zonder het te raken en dat u aan de andere kant ook weer rakelings langs dat flapje stopt. Alleen op die manier krijgt u mooie, rechte hoeken.


Vervolgens maakt u 1 zijkant van het bodempaneel vast aan de korte zijkant van de tas. U moet nu zorgen dat u het bodempaneel vast maakt aan het flapje dat u daarstraks wegklapte. Dat klinkt ingewikkeld, maar als u het voor u heeft liggen, zal u meteen zien wat ik bedoel. Aan de lange zijde waar het bodempaneel nog niet vastgemaakt is, flapt u dat hoekje weer weg, zodat het bodempaneel, wanneer u het stikt, nu alleen vastgestikt is aan het zijpand. Let er weer op dat u rakelings langs de weggeklapte hoekjes stikt.

Nadien werkt u de andere lange zijde en de andere korte zijde op dezelfde manier af. Het ziet er dan zo uit, de stiksels kruisen elkaar in de hoeken, aangezien u altijd rakelings langs de losse flapjes gestikt hebt:


U kan voor deze tussenstap ook kijken naar het tekeningetje in het boek, daar ziet u ook goed hoe de onderkant van de tas als het ware "omgeplooid" wordt in de naadwaarde, en zo boven op het bodempaneel bevestigd wordt.

Knip de hoekjes schuin weg, knip opnieuw driehoekjes uit de naadwaardes.


Keer de tas en duw voorzichtig de hoekjes naar buiten. U zou nu mooie rechte hoeken onderaan moeten hebben.

En daarmee is de buitenkant van uw tas helemaal af, hoera!


Morgen maken we de binnenkant van de tas, u zult zien dat dat erg gelijkend is op wat u vandaag deed. 't Zal alleen wat vlugger gaan, gezien u het nu al allemaal eens gedaan heeft, en gezien er geen plooitjes/band/zijzakjes zijn.

Tot morgen!